browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

grot van Vlihada (15, 16 jun)

Posted by on 15 juni 2015

Ma 15 jun. Op tijd naar de grotten – cave of vlihada.  Na vijf minuten lopen ben ik er al vlak achter een bus met Belgen. Ik kan me bij hen aansluiten. In slecht Grieks maakt de reisleidster mij dat duidelijk. In belabberd Vlaams zeg ik dat het probleem niet bij hen maar bij mij ligt: ik wil niet met zo’n grote groep meedoen. Half uur wachten en met vier andere bezoekers zitten we in een zespersoons roeiboot – als enigen. Een bootsman vaart in krap dertig minuten de 1500 meter lange onderaardse rivier met ons af. Het onderaardse labyrint met stalagtieten en stalagmieten is van een adem benemende schoonheid, de WOMO gids heeft niet overdreven. Ein genuss den sich niemand entgehen lassen sollte müssen mogen haben können! Af en toe mompelt de bootsman  een toelichting wat en een jongen die achter me  zit omzet in Engels.  Na de boottocht lopen we nog 200 meter over een wandelpad door de grotten. Bij de uitgang ligt een gastenboek (foto) en dan blijkt dat het in Portugal ook niet de goede kant opgaat met het welzijnswerk – het is helemaal gemilitariseerd (Armed Forces Welfare – foto). De grot is pas sinds 1960 voor het  publiek open nadat het in 1949 is ontdekt . Na afloop wil ik nog even naar het nabijgelegen museum met   gebruiksvoorwerpen. Het is echter op maandag dicht, maar voor mij wordt een uitzondering gemaakt en ik kan het enig aanwezige zaaltje bezoeken.  Curieus is een vindplaats van kinderbotten die na overlijden (mag je hopen) gebroken zijn tesamen met aardewerk potten die hetzelfde lot ondergingen. Als ik na afloop de aardige mevrouw wat wil toesteken, wordt dat glimlachend afgehouden. Had Tsipras zo’n houding (“Ach laat die 1.7 miljard ook maar zitten“) en de hele Griekse schuldenlast zou geen probleem zijn. Over Grexit gesproken. Zit ik voor de ingang van de grot met een espresso te wachten tot ik naar binnen kan, krijg ik whatsapp van mijn huisgenote dat Grexit een feit is. Ik zit met vijf Grieken (taxi-, buschauffeur, gids) en leg hun mijn app voor – maar we krijgen het op geen enkele manier bevestigd. Als ik weer uit de grot kom, hebben ze het er nog steeds over.  Hun stelling is: omdat iedereen aan Griekenland vastzit (de amoureuze bewegingen van Tsipras richting Poetin, de sancties tegen Rusland die unanieme opstelling van alle EU leden vragen, de hete aardappel van de bootvluchtelingen in Griekenland  etc. etc.) zal er geen Grexit komen.

Voor de rest rustig aan gedaan – moet ook kunnen. U kent het patroon inmiddels (zwemmen, lezen, zwemmen, lezen). Tegen 18.00 uur meldt een politieagent zich. Ik mag hier niet camperen – dat staat op het bord aan het begin maar dat is  zegt ie – stom genoeg – enkel in het Grieks. Parkeren dan als alle attributen (luifel, stoelen) weg zijn? Ook niet – het wordt allemaal vriendelijk in eenvoudig Engels uitgelegd. Als ik blijf, riskeer boete van € 300 en hij belooft terug te komen. Samen met drie andere campers rijden we een voor een van deze mooie plek weg. Ik maak nog paar foto’s om te laten zien waarom het hier het ‘dinosaurus eieren strand’ heet. Het is 18.30 uur en de meter op het dashboard geeft aan dat het buiten 31 graden is. Een jong Engels stel kom ik weer tegen op een ‘officiële’ camperplek bij (Neo) Itilo (N 36gr 41’ 45.5 E 022gr 22’ 41.0) 15 kilometer noordelijk van Pirgos Dirou  en de grot. We wisselen ervaringen (zij zijn ook 6 weken onderweg en net als ik pas 1ste keer geconfronteerd met politiecontrole) en gegevens uit (mijn WOMO tegen hun Camperstop). De moraal van deze dag: spectaculair wordt het vanzelf. Of met de woorden van Bob den Uyl: “je vindt niet wat je zoekt, je vindt wat je niet-zoekt.” (vandaag 30 km gereden)

Di 16 jun. Ik rij via Areapolis (westkant Mani) naar Githio aan de oostkant. Areapolis heeft een mooi oud gedeelte, het dorpsplein is zoals in een gids beschreven een ramp. In het stadje zoek ik een bakker want teer al 5 dagen op hetzelfde brood. En ja daar is er een, en niet zo maar eentje maar een bakker met uitstraling. Ook hier kan ik het bekende bruin brood kopen opnieuw van een ontzettend goede kwaliteit. Hoe komen de Grieken aan dit lekkere brood – ken ik niet van vroeger.  Ik tank diesel en zoek een supermarkt om leefvoorraad aan te vullen en settle me weer op de camping Meltemi die me vorige keer zo goed bevallen is en ook nu weer. Hier kan ik mijn was doen, water bijvullen, de huishoudaccu’s opladen want met die korte ritjes gebeurt dat nauwelijks. Morgen herenig ik mij met mijn huis- tevens echtgenote die een week kamp in Malthanea bij Githio er op heeft zitten. Denk dat ik hetzelfde rondje als in mijn eentje heb gedaan nu met haar ga maken. Liefde is….. etc. (vandaag 40 km)

Stoupa (17 tm 20 jun)
Gerolimenas (12,13, 14 juni)

Comments are closed.