browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Amsterdam (updates)

Posted by on 11 december 2015

Amsterdam, 11 dec 2015

Gisteren (10 dec) ben ik geopereerd in het OLVG. ’s Ochtends 09.00 uur erin en ’s avonds 18.00 uur er weer uit. De operatie stond eerder deze week gepland maar werd gecancelled. Reden: door de spanning op de huid was er een forse blaar ontstaan. Om het risico van infectie zo klein mogelijk te houden, besloot de chirurg tot paar dagen uitstel. Paar keer naar de gipskamer geweest waar mooi teamwerk was te zien. De gipsverbandmeesters wensen ’s ochtends de dienstdoende arts in opleiding sterkte met de ruim dertig patiënten die hij/zij die ochtend gaat beoordelen. En de verbandmeesters zelf pakken bekwaam al die mensen in- en uit.

Aan de feitelijke operatie gaan enkele protocollaire stappen vooraf. Zo zet een piepjonge professional – nog helemaal in ontwikkeling – met een marker een pijl op het been waar het vlgs haar – na overleg met mij – om zal moeten gaan. Even later leg ik in de operatiekamer de chirurg uit dat de pijl zowel een indicatie geeft voor het te behandelen been als de richting waar men de disruption moet zoeken namelijk: ‘daar beneden’. Dezelfde jonge professional io meldt dat ze na afloop van de operatie met mij een gesprek zal hebben over een Plan. Sorry? Ze kan er nog niet veel over kwijt maar het Plan zal gaan over bloeddruk, huisarts, stappen door mij te zetten. Maar gemiddeld 135 over 85 wekelijks gemeten over een periode van een jaar is toch te doen? Nee, analoog de Pijl komt er ook een Plan……

Het OK-team werkt heel professioneel en door mijn keuze voor plaatselijke verdoving heb ik nog beetje contact met de negen (!) mensen om mij heen. Op het moment dat het team aan de operatie begint, zet Leonard Cohen I like it slow in op mijn koptelefoon. De chirurg plaatst een hoop ijzerwerk in been en enkel (zie foto).  Dat wordt nog wat als ik in de toekomst door de metaaldetector op Schiphol ga. Ik merk nauwelijks iets van de ingreep – het boren, schroeven en kloppen komt van heel ver. Ruim een uur later is het gepiept. Heb daarna veel pijn maar met hulp van medicatie wordt dat gelukkig ’s nachts (weer thuis) stukken minder. Mag het been komende twee weken (net als afgelopen twee weken) niet belasten. Daarna zal de gipsen spalk  worden vervangen door loopgips. Oh ja, van het Plan heb ik niets meer vernomen, komt vast nog terug.

Amsterdam,  januari 2016

Had maandag 28 december afspraak in het ziekenhuis voor loopgips. Bij controle van het been bleek dat de operatiewond was ontstoken. Chirurg vindt dat ik meteen moet worden opgenomen zodat met antibioticum 24/24 de infectie kan worden bestreden. Dat is de afgelopen week gebeurd, wond weer helemaal mooi en ik blij met het bevrijdende ‘u mag weer naar huis’.  Met dank aan: Janis, Andrew, Elco, Yve, Nora, Astrid, Barbara, Sandy en alle anderen!

Nu (4 jan.) dan wel loopgips,  mag been 100% belasten, maar dat dan ook doen is nog wat anders. Heb thuis krukken, rolstoel en  rollator. Met dat laatste hulpmiddel lijkt oefenen het makkelijkst. Is ook adequaat vindt de fysiotherapie die mij thuis bezoekt.

(8 jan) Ben terug van bezoek aan poli. Wat blijkt: commando ‘been mag 100% belast worden’ had niet mogen worden afgegeven. Bedoeling is been nog minstens week rust te gunnen dus even niet oefenen met lopen. Wond ziet er op zich goed uit. Thuis weer in de rolstoel. Het is even niet anders.

Amsterdam, februari 2016

Na zes weken gips mag ik eindelijk  22 jan. ‘naturel’ gaan oefenen. Nanna de fysiotherapeute geeft me oefeningen om te doen. Thuis heb ik keuze uit rolstoel, krukken en rollator, maar neem steeds meer de krukken. Moet balans vinden tussen oefenen en rusten, wil teveel tegelijk. Eerste hoogtepunt (31 januari): met krukken op en neer naar AH lopen en daar boodschappen gedaan! (dit gaat tegen me gebruikt worden….). Zal uiteindelijk allemaal wel weer goed komen.  Nieuwer hoogtepunt: los lopen! (vanaf vijf  februari) – dat geldt voor ‘binnen’ , ‘buiten’ beweeg ik nog met krukken. Ook pak ik vanaf nu de fiets en neem de krukken mee. Mijn actieradius is enorm vergroot! De revalidatie is geen lineair proces – moet ook wennen aan dagen dat ik echt helemaal rust moet houden. Maar al met al: duidelijk vooruitgang. Ik hou je op de hoogte!

Naar het begin van de reis….

 

na de operatie

resultaat van de operatie

gezellig 2016!

gezellig 2016!

Cambrai --> Amsterdam (27, 28 nov)

Comments are closed.