browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Marokko okt 2017 (11–> de Rif) (1)

Posted by on 20 november 2017

Ma 20/11. Iets eerder dan oorspronkelijk gepland, nl de volgende dag reizen we verder  naar het oosten: Taza moet ook mooi zijn (130km – deels via tolweg). Onderweg stijgt de temperatuur tot 24 graden – we rijden een dal binnen. Taza ligt aan het begin van de Rif. We bezoeken de medina en gaan op zoek naar een overnachtingsplek. Er is op Camperplaats.nl en op park4night niets te bekennen. Op ccomaroc.com – het marokkaanse camping forum is sprake van een gedoogplek in Taza maar daar aangekomen, lijkt het ons niks. Dan maar 18km naar het zuiden het park national in al waar vlgs campercontact een picknickplek zou moeten zijn maar na 15 km treffen langs de weg en een stuwmeertje een parkeerplek en een café restaurant aan (Ras Elma). We mogen (gratis) staan als we aan een aardige mijnheer onze (paspoort)gegevens overhandigen. Bij het super simpele café annex restaurant annnex  winkel van sinkel bestellen we twee tajines en kijken op 1000 meter hoogte uit over het dal met daarin Taza. Prachtplek. 

21/11 di. Over gisteravond. Restaurant is erg groot woord. Binnen in de winkel van sinkel is één tafeltje waar vijf, zes mannen heftig zitten kaart te spelen. Buiten op het terras zitten wij- praktisch in het donker want maar een zwak pitje licht. Op een ander tafeltje staan nog wat tajines van de middag. We zien een man er op af lopen en de laatste restjes opeten. Dit hebben we eerder gezien in Goulmima denk ik. Mensen die honger hebben of mensen die geen geld hebben en restjes opeten. We zijn ons eerder rot geschrokken van die 15 doden door een stampede bij een voedseluitgifte in de buurt van Essaouira – eenvan de rijkste gemeenten van Marokko. ‘Voedseluitgifte’ what the fuck! Reizen we rond als stinkend rijke west-europese toeristen, vermoeden we niets dat in onze nabijheid honger wordt geleden. We zien onderweg wel iets van wat we aan informatie tot ons nemen  – 30% van de jongeren tussen 15 en 24 jaar in Marokko is werkloos, de achterstelling ihb van Riffijnen en van mensen op het platteland, de toegernomen exodus van jonge Marokkanen naar europa  etc.  maar voedseldistributie, nee.

Na een heel rustige nacht rijden we vanochtend nog een stuk door het Nationaal park Tazzeka maar het hele rondje rijden én naar Al Hoceima lukt helaas niet één dag, dus we keren om en rijden via TaZa noordwaarts over de R505 (nieuw geasfalteerd en vierbaans!) en later de N13 (onderhevig aan heftige werkzaamheden) naar Al Hoceima (180km). Schitterend hoe het Rif-gebergte voortdurend van uiterlijk en kleur verandert. Was in maart van dit jaar ook (alleen) in Al Hoceima en reed toen onbewust mee in een protestdemonstratie. Nu wel veel politie rond de stad maar geen grimmige sfeer. We lazen paar dagen terug dat koning Mohammed VI het halve kabinet heeft ontslagen omdat er te weinig voortgang wordt geboekt met de gewenste hervormingen (onderwijs, gezondheidszorg, infrastructuur) in het Rif gebied. We staan weer op de (bewaakte) parking (20DH /24 uur) Calabonita bij café restaurant Palms pal aan het strand. Grappig: overal hier wordt Nederlands gesproken want veel Marrokanen in ons land komen uit deze streek. Temperatuur blijft aangenaam rond graad of 22. We slenteren beetje door de stad, eten pizza in Palms en hebben aangename nachtrust. 22/11 wo. We rijden naar Torres de alcala vlak bij Cala Iris (60km). Op de parkeerplek aan het strand stond ik ook in maart van dit jaar. Ik ben benieuwd wat de echtgenote van deze plek vindt, en zij is net zo goed enthousiast. Het is een heel relaxte plek aan het eind van een dorpje van 2x niks. Wel drie kleine kruidenierwinkeltjes voor brood, melk, water en tandpasta als je dat zoekt en ook met drinkwatervoorziening. Kortom, wat wil je als camperaar nog meer. Do 23/11 informeren we hoe we bij het hoger gelegen kasteel / fort kunnen komen en lopen daar naartoe. Wonderschoon uitzicht over dit Rif landschap dat ooit in Spaans beheer was en nu nog  – net als bij Al Hoceima – hier voor de kust een eiland bezit. Dat verklaart de uitgebreide kustwachtvoorzieningen in deze buurt. Zat in maart naast het parkeerterrein een soldaat nog op een stoeltje aan het strand, nu is er een muur en wachttorentje verrezen en de stoel uit het zicht. We wandelen na kasteel / fort nog een eindje door de wilde natuur en pakken vervolgens de camper om naar Cala Iris te rijden (4km). Daar is een modern vissershaventje (volgens een bord gesubsidieerd door notabene de Japanse overheid) en een stokoud restaurant Port dat sardientjes, salade en frites voor ons heeft. Heerlijk, heerlijk – allemaal genuttigd buiten in het zonnetje. De camping aldaar blijkt vandaag geen warm water te hebben, is – ondanks geboden korting –stervensduur, dus heeft geen meerwaarde boven de plek  waar we in Torres de Alcala staan en dus rijden we weer vier kilometer terug en zitten weer relaxed bij de camper. Zo is het leven wel te doen. 

 

Taza (uitzicht van de medina op de Rif)

Taza (uitzicht van de medina op de Rif)

Marokko okt 2017 (12 --> de Rif) (2)
Marokko okt 2017 (11 --> Meski, Midelt, Azrou, Fes)

Comments are closed.