browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Hassankeyf (dag 38, 39)

Posted by on 6 mei 2014

Maandag 5 mei (dag 38 – 130 km) Maandagochtend in Mardin er zijn nog weinig mensen op straat, maar de bazaar is open en kooplieden nodigen ons uit.  Ons gedrag op markten gaat meestal als volgt. J:  “kijk, kleine glazen – hebben we nog niet” B: “computer says no…” J: “kijk, mattenklopper, hebben we nog niet” B; “computer says no..” etc. Variaties in mijn repertoire:  we don’t go there, hebben we al, look, an eagle!  We nuttigen een kopje koffie en een kaasbroodje op een terras met uitzicht over de omgeving. Tegen 11.00 uur rijden we – via een omweg – naar het oosten richting Midyat. De omweg leidt naar Savur een pittoresk dorpje waar we ruzie krijgen omdat ik praktisch vast kom te zitten in de (doodlopende) weg door het centrum en navigeren niet mijn taak is omdat ik op dat moment de auto bestuur (“je hebt die afslag toch gezien” – nee dus).  Affijn, u kent dat wel. Verder: buiten is het 30 graden, binnen is de airco uit. Ten zuiden van Midyat op weg naar de Syrische grens ligt een groot klooster: Mar Gabriel. (tip J&R) Het is na bezoekerstijd, maar we kunnen binnen de kloostermuren parkeren terwijl achter ons de poort op slot gaat. In ons eentje lopen we rond en het is vrij bizar om in zo’n groot kloostercomplex niemand tegen het lijf te lopen. Met al die gangen, trappen, spelonken, kappelletjes lijkt het op ‘De naam van de roos’, van Umberto Eco.  ’s Avonds melden zich op de binnenplaats een tiental jong volwassenen die we inschatten als seminarist en na 20 minuten luchten zijn ze weer weg. Doodse stilte is ons deel  en we vragen ons af: waar is iedereen?  En: What they’re doing in there? We have a right to know! Zachtjes bekijken we in de camper nog een aflevering van Broadchurch. Dinsdag 6 mei ( dag 39 – 70 km). De volgende ochtend herhaalt het ritueel van rondlopen & niemand zien zich. We raken het zand aan bij het graf van Gabriel en we zijn voorlopig gevrijwaard van ziekten en ander ongemak. We vertrekken terwijl een bus met Italianen  het klooster nadert.  Terug naar het noorden en 40 km voorbij Midyat belanden we in het toeristische dorp Hassankeyf aan de Tigris. Restanten van een oude brug, grotwoningen en een levendige handel. We strijken neer bij een restaurant aan de rivier vlak buiten het dorp (N37 42.909 O 041 25.114) en besluiten hier vandaag te blijven staan. Het is prachtig weer, later in de middag zal het bewolkt worden en erg drukkend. Het haast traditioneel geworden visje als lunch en ik klus in de middag aan de bus: vliegengordijn in de schuifdeur en ventilator om de warmte van de koelkast te verdrijven. Morgen weer naar het westen richting Diyarbakir om uiteindelijk (overmorgen?) uit te komen bij Nemrut Dagi – een van de topattracties van Turkije.

 

 

Alcadag (dag 40, 41)
Mardin (Zuid Turkije, dag 37)

Comments are closed.