browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Bademli (dag 47, 48, 49)

Posted by on 16 mei 2014

Woensdag 14 mei (dag 47 – 140km). Zit aan de koffie en wordt vriendelijk verwelkomd door twee Jandarma (mil. politie) jongens in vol tenue . Met handen en voeten zeg ik dat alles ok (taman) is en zij maken in helder Turks duidelijk dat  – mocht dat niet zo zijn – ze er voor me zijn, de volle honderd procent. Jongens naar mijn hart. Een man op een brommer meldt dat hij iets doet (ik weet niet wat maar het zal  volstrekt eerbaar zijn) in een gebouwtje verder op.  Ik ben uitgenodigd. Af en toe zoals nu maak ik me het Nederlandse nieuws eigen.  Badr Hari zou onlangs Maxim  – het zoontje van Ruud Gullit en Estelle Cruijff – hebben mishandeld. Specifiek: zijn hoofdje in een wc pot hebben geduwd. NEEM DAN EEN TURKS HURKTOILET DAN HEB JE DAT PROBLEEM NIET – denk ik bij mezelf. Ik merk ondertussen dat de toon op de Turkse radio heftig klinkt, ga op zoek en dan blijkt dat 200 mensen in een mijn hier in de buurt (75 km afstand) zijn omgekomen. Dit zijn serieuzere zaken.  Onderweg zie ik vlaggen halfstok en de komende dagen zal het nieuws er volledig mee gevuld zijn. Een 25km lange geasfalteerde weg brengt me terug in het centrum van Manisa en van daar reis ik naar Foça. Alles in de buurt van Izmir. Een camping 7km buiten het stadje, pal aan de kust (Acar camping N38 43.49 O 026 44.39). De vriendelijke eigenaar  maakt mij duidelijk  dat alles op zijn terrein is afgesloten, ihb de elektriek. Hierdoor doet de pomp het niet dus ook geen water. Gelukkig staat er ergens een handpomp die wel werkt dus ik kan mijn wasje doen. Prachtplek ( voor TL20/€ 7) en ik sta op het strand aan de zee. Besluit hier nog een dag te blijven. Rij met de camper terug naar Foça en zoek uit de tripadvisor rest. Fokai op – ligt net buiten het toeristische centrum – en eet lekkere calamares. De ober raadt me aan vlg keer in Oost turkije naar Tunceli te gaan, een stad  in de buurt van Diyarbakir. Donderdag 15 mei (dag 48). Dat valt nog niet mee zo’n hele dag op een plek blijven. ’s Ochtends oefenen met  ‘spreek Turks in drie uur’, waarmee men (citaat) “zelf in het turks eenvoudige zinnen kan maken (tijdens het eten, een verkeersongeluk, winkelen etc.)’’.  Ja, een zin kunnen spreken bij een verkeersongeluk, dat heb ik altijd gewild. Verkeersongeluk is trafik kazasi en daar dan een zin van maken: Trafik kazasi saat kaçta? (om hoe laat is het verkeersongeluk?). Fiets begin vd middag naar Foça – een hele inspanning met die heuvels (adembenemend), ga weer naar rest. Fokai nu voor een visje, fiets terug en op het strand voor mijn camper ligt een prachtige jongedame, jaar of dertig schat ik in. Even later meldt ze zich bij me, ik bied haar een colaatje aan en met mijn woordenboek en ‘turks in drie uur’ wisselen we van alles uit. Ik leer haar bijvoorbeeld dat düdüklü  in het Turks staat voor fluitketel.  Sina (zo heet ze) gaat weg en komt even later terug. De volgende en laatste mini-bus naar haar ouderlijk huis in Yenifoca gaat pas om 19.00 uur. Nog een cola, nog een keer düdüklü, de stemming komt er in. Vlak voor de vertrektijd wijs ik haar op de klok, dat doet ook de campingeigenaar die zich bij ons meldt en Sina klaarblijkelijk kent. Maar Sina heeft het naar haar zin, zelfs in die mate dat ze bij mij wil blijven. “No problem Ben?” Ehh …nee of ja. Mijn  stoutste verwachtingen komen hier voor mijn neus uit. Hier droom ik van, dit is mijn kans, pak ‘m dan. Maar om 19.30 uur bied ik haar een lift aan naar haar huis en drie kwartier later ben ik zielsgelukkig weer terug en alleen. Alstumblief, nooit meer düdüklü.  Vrijdag 16 mei (dag 49 – 105km). Verplaats me naar het Noorden langs de kust. Nu naar een camping die slecht bereikbaar is na een geitenpad van 1000 meter -0 ligt ook pal aan de kust (cam camping, Bademli N39 2.22 O 026 49.39). Hier ook weer mooie plek maar met aangepaste= Nederlandse prijzen (camping TL 40, maaltijd TL 50 bij elkaar € 30). Duits sprekende eigenaar doet mij suggestie: van hier met de boot naar Mitlini (Lesbos) dan met ferry naar Athene daarna rijden naar Patras en dan met ferry naar Igoumenitsa en Ancona. Klinkt interessant, moet ik op internet uitzoeken. Volgens dezelfde eigenaar worden in de mijn bij Soma nog 300 mensen vermist, dus zou het dodental boven de zeshonderd komen. Vanavond zit ik verslag bij te typen, camperdeur staat open – alle dagen lekker weer, graad of 28. Voornemen: dit dagelijks leven even vol zien te houden.

 

Eceabat (dag 50 tm 53)
Manisa (dag 45, 46)

Comments are closed.